Należy zauważyć, że RSI różni się od skalowania i strugania głównego: RSI usuwa tylko kamień nazębny, podczas gdy skalowanie i struganie korzeni usuwa kamień nazębny oraz leżącą u jego podłoża zmiękczoną zębinę, co pozostawia gładką i szklistą powierzchnię, która nie jest requiste do gojenia przyzębia. W związku z tym RSI jest obecnie zalecany nad planowaniem korzeni.

Chirurgia a ponowna ocena

Jeśli kieszenie przyzębia są płytsze niż 4-5 mm (0,16-0,20 in), to zwykle udaje się zrezygnować z chirurgicznego skalowania i strugania korzeni. Dentysta lub higienista musi przeprowadzić ponowną ocenę cztery do sześciu tygodni po wstępnym skalowaniu i struganiu korzeni, aby ustalić, czy u pacjenta poprawiła się higiena jamy ustnej, a stan zapalny ustąpił ponownie. Należy wówczas unikać sondaży, a analiza za pomocą indeksu dziąseł powinna określić obecność lub nieobecność stanu zapalnego. Miesięczna ponowna ocena leczenia periodontologicznego powinna obejmować sporządzenie wykresu periodontologicznego, który lepiej wskazywałby na powodzenie leczenia oraz umożliwiałby ustalenie, czy możliwe jest zidentyfikowanie innych kierunków leczenia.

Głębokość kieszeni większa niż 5-6 mm (0,20-0,24 cala), które pozostają po wstępnym leczeniu, z krwawieniem po sondowaniu, wskazują na utrzymującą się aktywną chorobę i z dużym prawdopodobieństwem doprowadzą do dalszej utraty kości w miarę upływu czasu. Jest to szczególnie prawdziwe w miejscach, gdzie zęby trzonowe zostały odsłonięte (obszary pomiędzy korzeniami).

https://pietrzyccy-gabinet.pl/chirurgia/

Chirurgia – konserwacja zastosowania

Jeśli leczenie pozabiegowe okaże się nieskuteczne w leczeniu objawów aktywności choroby, konieczna może być operacja przyzębia, aby zatrzymać postępującą utratę kości i w miarę możliwości zregenerować utraconą kość. W leczeniu zaawansowanego zapalenia przyzębia stosuje się wiele metod chirurgicznych, w tym debridement z otwartą klapą i chirurgię kostną, a także prowadzoną regenerację tkanek i przeszczepianie kości.

Celem chirurgii przyzębia jest dostęp do ostatecznego usunięcia kamienia i chirurgicznego leczenia nieprawidłowości kostnych, które powstały w wyniku procesu chorobowego w celu jak największego zredukowania kieszeni. Długoterminowe badania wykazały, że w przypadku umiarkowanego i zaawansowanego zapalenia przyzębia, leczone chirurgicznie przypadki często mają mniej dalszego załamania z biegiem czasu, a w połączeniu z regularnym postępowaniem po leczeniu, udaje się prawie zatrzymać utratę zębów u prawie 85% pacjentów.

Miejscowe dostawy leków w periodontologii zyskały akceptację i popularność w porównaniu z lekami ogólnoustrojowymi z powodu zmniejszonego ryzyka rozwoju opornej flory i innych działań niepożądanych.[54] Metaanaliza miejscowej tetracykliny wykazała poprawę. Użyteczne może być miejscowe stosowanie statyny.

Po pomyślnym zakończeniu leczenia periodontologicznego, z operacją lub bez, wymagany jest stały schemat „konserwacji periodontologicznej”. Wiąże się to z regularnymi badaniami i szczegółowymi czyszczeniami co trzy miesiące, aby zapobiec ponownemu zasiedleniu zębów przez mikroorganizmy wywołujące paradontozę oraz aby uważnie monitorować zęby dotknięte chorobą, co pozwoli na wczesne leczenie w przypadku ponownego wystąpienia choroby.